پریشب خواب دیدم سرطان ریه دارم و دکترها جوابم کردن، تازه یادمه که مثلا دکتر بهم دارو هم داده بود ولی نرفته بودم از داروخونه بگیرم، بعد آخرش خواب دیدم که لحظه های آخره و من یه جا دراز کشیدم که فکر کنم تموم کنم، حالا اینا اصلا مهم نیست، مهم اینه که دور و بری هام و کسایی که بالای سرم واستاده بودن همه دوستای وبلاگیم بودن!!!

 وقتی بیدار شدم و با خودم فکر میکردم  که چرا بچه های وبلاگی اینقدر برام عزیز هستن و بهم نزدیک، اتفاقا دیروز تلفنی که با فلفل بانو صحبت میکردم بهش گفتم، خودم هم دلیلشو میدونم، من اینجا دوستایی دارم که خیلی در کنار هم هستیم ولی هیچکدوم از اونا نبودن، دوستایی وبلاگیم همیشه در کنارم بودن و برام قوت قلب بودن ولی این آخری دیگه حسابی سنگ تموم گذاشتن:

وقتی شب قبل از عملم استرس داشتم و اعصابم خورد بود با اس ام اس های  فلفل بانو و

ماه مون خیلی اروم شدم، انگاری این دو تا پیشم بودن و از نزدیک باهام حرف میزدن، (روزهای بعد از عمل هم اس ام اس های این دو دوست کلی شرمنده ام کرد).

وقتی بعد از عمل به هوش اومدم و بعد از چند ساعت که میتونستم حرف بزنم و تکون بخورم، گوشیمو  که روشن کردم اولین مسیجی که واسم اومد از ساراخانومی بود که کلی شادم کرد، اولین زنگ گوشیم توی همون دقایق که کلی خوشحالم کرد و از خوشحالی گریه ام گرفت مال شیلاجون مامان رومینای عزیزم بود که زنگ زده بود حالمو بپرسه.

یا اون شبایی که سیلوئت عزیز و نازمهرمهربونم وسط کار و گرفتاری بهم اس ام اسم میزدن و حالمو میپرسیدن،  سیلوئت توی سفری هم که به اینجا اومده بود و اولین سفر مشترکشون بود ، منو کلی هیجان زده کرد و برام وقت گذاشت و من خیلی شرمنده خودش و شوهرش و هدیه هاش شدم.

یا دوستایی که هیچ دسترسی به هم نداشتیم و وقتی بعد از چند وقت به وبلاگم سر زدم دیدم با کامنت هاشون احوالپرسم بودن( ممنون سانی جونم، جودی مهربونم ، پرنسس قشنگم ، نسیم عزیزم، مستانه مهربونم و تارایی گلم)

راستی کسی میدونه من چی کار کنم وقتی وبلاگمو به روز میکنم توی لیست های ریدر و وبلاگ های به روز شده بیاد؟ قبلا میومد، الان نمیاد؟!!!